<pre id="bbfd9"><del id="bbfd9"><dfn id="bbfd9"></dfn></del></pre>

          <ruby id="bbfd9"></ruby><p id="bbfd9"><mark id="bbfd9"></mark></p>

          <p id="bbfd9"></p>

          <p id="bbfd9"><cite id="bbfd9"></cite></p>

            <th id="bbfd9"><form id="bbfd9"><dl id="bbfd9"></dl></form></th>

            <p id="bbfd9"><cite id="bbfd9"></cite></p><p id="bbfd9"></p>
            <p id="bbfd9"><cite id="bbfd9"><progress id="bbfd9"></progress></cite></p>

            《東郊》

            時間:2025-10-11 04:00:12 唐詩

            《東郊》

              吏舍局終年,出郊曠清曙。

              楊柳散和風,青山吾慮。

              依叢適自憩,緣澗還復去。

              微雨靄芳原,春鳩鳴何處。

              樂幽心屢止,遵事跡猶遽。

              終罷斯結廬,慕陶真可庶。

              【作品賞

              這是寫春日郊游情景的詩。詩先寫拘束于公務,因而案牘勞形。次寫詩人走出官,春日郊游,呼吸到郊外清新的空氣而心曠神怡,快樂無限。再寫歸隱不遂,越發慕陶,想到要在此結廬長住,表現出對官場生活的厭倦和對大自然的熱愛。詩以真情實感訴說了官場生活的忙乏味,抒發了回歸自然的清靜快樂。人世哲,經驗談,話真情真,讀之教益非淺。“楊柳散和風,青山吾慮”,可謂風景陶冶情懷的絕唱。

            【《東郊》】相關文章:

            韋應物 東郊10-05

            韋應物:東郊09-12

            東郊韋應物12-15

            《東郊》韋應物08-22

            韋應物《東郊》10-01

            韋應物 《東郊》07-05

            韋應物《東郊》賞析07-20

            《東郊》韋應物賞析11-30

            《東郊》古詩鑒賞07-28

                    <pre id="bbfd9"><del id="bbfd9"><dfn id="bbfd9"></dfn></del></pre>

                    <ruby id="bbfd9"></ruby><p id="bbfd9"><mark id="bbfd9"></mark></p>

                    <p id="bbfd9"></p>

                    <p id="bbfd9"><cite id="bbfd9"></cite></p>

                      <th id="bbfd9"><form id="bbfd9"><dl id="bbfd9"></dl></form></th>

                      <p id="bbfd9"><cite id="bbfd9"></cite></p><p id="bbfd9"></p>
                      <p id="bbfd9"><cite id="bbfd9"><progress id="bbfd9"></progress></cite></p>
                      飘沙影院